Evet, bu olması umud edilen uzun yazı. Sanırım iki parrçadan oluşuyor olacak çünkü; bu gün ciddi anlamda çok ama çok yoruldum. Canım Aşkım uyanınca okumak istiyor olmasa cidden uykuya dalardım sanırım. Bu planlanan şeylerden birisi ciddi anlamda hayat buldu. Devamını okuyun bakalım.

Senelerdir istiyorum. Hep de aklımda olan bir şeydi. Aşkımın annesinin farketmeden aşkımı çizdiği bir suluboya resimden buralara gelmiştir olay. Bebeğim bana bu resmi ilk gösterdiği an belirtmişti aslında kafamda. Ben bunu üzerimde taşımalıyım demiştim kendi kendime. Bunu düşündükten sonra bir sürü fırtınalar koptu, sular duruldu ve tekrar yelkenler deli rüzgar altında boyunlarını eğmek zorunda kaldılar. Zaman geçti de geçti. Ama aklımdan hiç çıkmadı. Şimdiyse sol kolumda bana bakıyor :) . Gerçekten çok güzel oldu, ben çok beğendim. Burada yayınlayıp beğenilerinize sunmak isterdim fakat Aşkım görmeden malesef okuyanların da görmesine izin vermeyeceğim.

Sabaha karşı saat 5 gibi uykuya dalmışım. O saate kadar klaye başında Bebeğim ile beraberdim. Uyuma kararı alıp netten ayrıldık biraz döndükten sonra yatakta uykuya dalmışım. Çok geçmedi uyandım ve hemen hazırlanıp yola koyuldum. Dövme yaptırmak içindi yolculuğum. Ama vardığımda mekanın kapalı olduğunu farkettim. Biraz dolaştım tekrar geldim. Tabi bu sırada Bebeğim tatlı rüyalar arasında koşturuyordu. Mekana apatman tarafından alındım. Meğer dış kapının kilit anahtarları başkasındaymış. Neyse beklemeye başladım. Tabi bu sırada Bir Tanecik Aşkım’a mesajlar atıyordum uyansın diye. “O” da beni kırmayıp uyandı :) . Bir süre daha mesajlaştıktan sonra saat 11:00 gibi içeri alındım. Asıl bekleme şimdi başlıyordu. Aletler çıktı, boyalar hazırlandı vs.. vs.. Ustanın işine karışılmaz. Kurbanlık koyun gibi uzandım koltuğa. Kolumu uzattım. Bir Tanecik Aşkımın bir gün önceden bıraktığım fotoğrafı işlenmiş, çizime hazır halde bekliyordu. Usta daha fazla bekletmedi. Bİr şeyler dökerekten koluma transfer etti ay parçası görüntüyü.

Kahvaltı etmemiştim. Aslına bakarsanız huyum değil. Saat öğleden sonra 01:00 olacak da ben kahvaltı edeceğim. Genelde böyledir. Bilmiyorum ki vücudun bir yere kadar acıya katlanıp da o yerden sonra yandım anam diyerekten iflas edeceğini. Aynen de öyle oldu. Görüntü gitti bende. Üzeyime üzeyime geliyoylaydı. Cok koykmuştum. :) . Uçuşan beyaz noktalara takıldı gözlerim. Usta müsade demeye kalmadı. Adam biliyor. İki günde bir önünde benim gibi yamulan birileri illa vardır. Bir iki küp şeker verdi bana kendime geldim. Bilmem kaç sene amatör de olsa basketbol oynadım ben bu kadar ter döktüğümü hatırlamıyorum. Her şeyin bir ilki vardır cinsinden. Neyse işleme kaldığımız yerden devam ettik sonrasında. İstediğim şey şekillendikçe şekillendi. Güzelleştikçe güzelleşti ve sonunda bitti. Ödememi yapıp bakımıyla alakalı bir kaç şey öğrendikten sonra çıktım tekrar geleceğimi söyleyerek.

Tabi bu arada atladığım bir şey var; bu arkadaş yaptığı işlerin fotoğraflarını çekiyor benimkini de çektiği gibi ve sosyal sitelerde yayınlıyor. Bu siteler de Bir Tanem tarafından markaja alındığı için pazarlığı sıkı yaptım. Bir süre yayınlamazsan sevinirim diyerekten. Nedeni sordu, söyleyince tabi neden olmasın diye cevapladı. Her şey istediğim gibi oldu. Her ne kadar bu yüzden biraz kızsa da Aşkım her şey güzel gidiyor. Malesef işe gitmek zorundaydım ve gece vardiyasındaydım. Yorgunluktan gerçekten bitmek üzereydim ama bir şekilde dayandım. Şu an gözlerim dönüyor. Kapanmamak için direniyorlar. Bu yazıya bir devam niteliğinde karalamalar gelecek.

Sana çok teşekkür ederim Sevgilim. Üzerimde seni taşımama izin verdiğin ve beni sonsuza kadar yanımda olup destekleyerek yaşamak için cesaretlendirdiğin için.

Seni çok seviyorum Aşkların En Güzeli.

Not: Mailine cevap yazacağım Sevgilim. Söz veriyorum.